Paul Cotter

Sábháil Sinn

Paul Cotter
Sábháil Sinn

Sábháil Sinn/Bright Anxiety

An Gailearaí, Gaoth Dobhair, Co Dún na nGall.

Márta/ March 29–Bealtaine/May 09, 2014

Coimeádaí/Curator: Nuala Ní Fhlathúin

I Sábháil sinn / bright anxiety, bailítear le chéilelíníocht, dealbhadóireacht, grianghradóireachtagus ealaín suiteála ó sheisear ealaíontóirchomhaimseartha. Tá súil le slánú nó éalú le braistintsan ealaín aroghnaíodh don taispeántas, agus sateideal dhátheangach déantar tagairt donfhuinneamhmíshuaimhneach atá le feiceáil iontu.Úsáidtear réimse leathan ábhairsa taispeántasseo–cré, bróidnéireacht, péint, priontaí dhigiteach agusnithe ón ghnáth shaol.Séard atácomónta ag nasaothair náan bhéim ar an ghníomh athdhéanta. Tásé seo le feiceáil sa bpróiséis fadálach fuála ibpriontaí dubhghrean Laura Angell, agus sa bpráinnátá á léiriú in athúsáid móitíf na marcaigh i shaotharJohn Conway.I shaothar dealbhadóireachta DianeReid feictear lorg an tadhaill ar dhromchla sobhristean chré, lorg nacéadthagníomartha fíneálta a úsáidúchun chruth a chur orthu. Agus tá an mianachleochailleach céanna le feiceáil i mbeachtas nahíomhánna sa sraith ghrianghrafanna dubh agus bánle Peter Kelly.Sraitheanna oscailte atái gceist le go leor den ealaínsa taispeántas seo. I ndealbhadóireachtRobin Jonesfeictear gur structúir sealadach, spraoiúil atá iontu,agus is féidir samhlú gur cuma eile a bhí orthuroimhe seo.Agus in ealaín suiteála Nuala NíFhlathúin úsáidtear athdhéanamh ar chruth simplíamháin chunspás an ghailearaí a líonadh agus aáitriú.

Sábháil sinn

bright anxiety

brings together sixcontemporary Irish-based artists, with work whichencompasses photography, drawing, sculpture andinstallation. The bi-lingual title refers loosely tobotha wish for salvation or escape that seems toresonate within these artworks, andthe restlessenergy they contain.Materially the work in this exhibition is veryvaried, ranging from clay, embroidery and paint tofound components and digital prints. What unitesthese pieces is the use of repetition, either asaproduction process, (as in the dark humor of LauraAngell’s painstakingly embroidered prints) or as apowerful aesthetic affect (as with the urgencysuggested by John Conway’s repeated cavalrymotif). The vulnerable surface of Diane Reid’s claysculptures are in themselves suggestive of aaccumulative delicate touch-a delicacy that isechoed in the fragile accuracy of Peter Kelly’sblack and whiteseries of digitalprints.The idea of the open-ended series can also betraced through thevariousworksin the show. Theseemingly adhoc experimental nature of RobinJones’ 3-dimensional drawings contain the ghostsof many other possible permutations.And, inNuala Ní Fhlathúin’s site-specific raw clayinstallation,a single repeated formis usd tocolonizeand inhabit available space.